ห่างหายไปจากหน้าบล็อคนานเลยทีเดียว
กลับมาคราวนี้ มีเรื่องมาเล่าให้ฟังตามเคย

เมื่อต้นเดือนผมไปดูดนตรีมาครับ
Bangkok City Music Fest 2007
งานนี้ทางKPN เค้าจัด เป็นปีที่ 2 ละ
จัดที่ อุทยานฯ เบญจสิริ ข้างเอ็มโพเรี่ยม
อากาศดี ดนตรีดี วิวดี สุดยอดครับ
ดนตรีเริ่มต้นราว 18.30 โดยมีคุณพี่โก้
Saxman ออกมาเป่าแซกฯเพลง
สรรเสริญพระบารมี เพราะมาก

จากนั้นก็พบกัน น้องๆนักเรียนจาก KPN
นัทมีเรีย, ปั่น, รวิวรรณที่มากับพี่ชายที่แสนดี
ป้อม ออโต้บาห์น, ชรัส , วิยะดา
กอล์ฟไมค์ก็มา ฮาสุดๆกับ เบิร์ดกะฮาร์ด
ดนตรีดีๆ จาก Etc ร่วมด้วย โก้ saxman
ปิดท้ายด้วย นูโว แบบเต็มวง

งานนี้ เพลงที่เล่น หลอกเช็คอายุคนฟังเป็นระยะ
ไม่รู้ว่าผมถูกจัดอยู่กลุ่มไหน รู้แต่ร้องได้ทุกเพลง!
ตั้งแต่ รวิวรรณ ยันกอล์ฟไมค์

นอกจากจะได้ฟังเพลงเพราะๆ ดนตรีดีๆแล้ว
ในงานเดียวกัน ผมยังมีโอกาสได้เจอะเจอ
ประสบการณ์แปลกใหม่ที่หาได้ไม่ง่ายนัก
ในขณะที่ผมกำลังดื่มด่ำกับบทเพลงในวัยใกล้ดึก
อยู่นั้น สิ่งที่ไม่คาดคิดก็เกิดขึ้นเมื่อมีกลุ่มคน
จำนวนนึงกรูกันมาทางบริเวณที่ผมนั่งอยู่ด้วย
บรรยากาศมืดสลัวทำให้ไม่สามารถทราบ
ได้แน่ชัดว่ามีกี่คนแน่ แต่เพียงพริบตาเดียว
ผมได้อยู่ท่ามกลางวงล้อมของแฟนคลับ “กอล์ฟไมค์”
ทันทีครับทุกอย่างมันเกิดขึ้นเร็วมาก ความจริง
ในตอนแรกต้องเรียกว่าเป็น
“กองกำลัง ไม่ปรากฎสัญชาติ”จะถูกกว่าเ
พราะมากันเร็ว และเงียบมาก

แล้วความสงสัยของผมก็หมดไป เมื่อ ภาพสองหนุ่ม
เล่นโรลเลอร์เบลดด้านหน้าได้ประกอบเข้ากับ
เสียงดุจดอลบี้เซอรราวน์จากด้านหลัง
“รักกอล์ฟ” “รักไมค์” “รักกอล์ฟไมค์” “กรี๊ดดดดด”"
กี๊ดดดดด”"อ๊าาาาาาาา” ” >}<*7%$##@” . . . .
เอ่อ แบบว่า บรรยายไม่ถูกครับเคยเห็นแต่ในทีวี
แต่นี่ เต็มเต็ม!

ในกลุ่มนี้ เท่าที่ดู ประกอบด้วยคนหลายวัยครับ
แน่ล่ะ ผู้หญิงล้วนๆส่วนใหญ่น่าจะอายุไม่เกินม.ปลาย
บ้างก็ใส่ชุดนักเรียนมาเลย มีผู้ใหญ่แต่งตัวดี
วัยใกล้ดึกอยู่ในนั้นด้วย ท่านก็น่ารักนะครับ
คอยบอกน้องอยู่ตลอด” ระวังบังพี่ๆ เค้านะลูก”
” เดินดูคนด้วยลูก”"ระวังเหยีบพี่เค้านะ” ขณะที่พูดไป
ก็โยกกันไปตามจังหวะ พองาม (หัวเข่าก็กระแทกหลังผม
กระเป๋าที่ถือก็แกว่งโดนหัวผมบ้าง พองาม
อ่ะไม่ว่ากัน พองาม! )

เมื่อเพลงแรกจบไป มีเสียงสนทนาดังขึ้นหลังผม
“จุดเลยป่ะ จุดเลยป่ะ” คือ นอกจากป้ายชื่อตัว G M
ป้ายไฟ LED รูปหัวใจ ที่ใช้ทำ รีวิว ประกอบเพลงแล้ว
พวกเค้า ยังมี “ไฟเย็น”มาสร้างสีสันอีกต่างหาก
มันคงจะสวยดี ถ้าสีสันที่เกิดขึ้น ไม่ใช่เหนือหัวผมขึ้นไป
ไม่เกิน 80 เซนอย่างนี้ คิดดุ ดวงไฟ กว่าสิบดวง
กวัดแกว่งไปมา สร้างความสำราญแก่ชาวคณะ
และระทึกขวัญแก่ผมขนาดไหน
ขณะที่ผม กำลังระทึกกับดวงไฟ และ “รักกอล์ฟไมค์”
แต่แล้ว ทุกอย่างก็หายไปราวไม่มีอะไรเกิดขึ้น
เมื่อดูโอหนุ่ม กอล์ฟไมค์ แสดงจบ
กองกำลังติดอาวุธ(เสียงกรี๊ด ป้าย และไฟเย็น)
ก็เคลื่อนตัวออกไปจากที่ตั้ง อย่างรวดเร็ว
ทิ้งไว้เพียงเศษเสี้ยวความทรงจำที่ผมบังเอิญบันทึกไว้ได้

และผม ก็กลับไปดื่มด่ำกับบรรยากาศเพลงดี
สำหรับวัยยี่สิบปลายๆ ต่อไป

รูปทั้งหมด ขอขอบคุณ กึ่งยิงกึ่งผ่าน @
Pantip.comดูรูปเพิ่มเติมได้ ที่นี่