Crazy Blah Blah

Let's Talkin Silly, Crazy and Blah Blah Blah … ||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||| ||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||| ///////////////////////////////////////

สนามรบ สนามการค้า

ในสมัย นายกชาติชาย มีนโยบาย
เปลี่ยนสนามรบให้เป็นสนามการค้า
แต่ในความคิดผม สนามการค้า
มันก็คือ “สนามรบ” เหมือนกันนั่นแหละ

การงานของผม ที่บ่นผ่านบล็อคหลายครั้ง
ว่ายุ่งนักยุ่งหนา เกิดจาก 2 บทบาทหลักๆครับ
หนึ่งคือ เป็นนักออกแบบตัวเล็กๆของแวดวงนี้
ที่ถูกสั่งสอนให้พยายามสร้างความแตกต่าง
ระหว่าง Graphic Designer กับ
พนักงานคอมพิวเตอร์ตามร้านรับพิมพ์งานทั่วไป
( ผู้สอนผมใช้คำว่า”เด็กร้านป้าย” )
ในตอนนี้ ถ้าให้ประเมินตัวเอง คงบอกได้ว่า
ดีกว่า เด็กร้านป้าย แต่ยังไกล จาก Designer มือโปร
แต่อย่างไรเสีย ก็คงพยายามกันต่อไป

อีกบทบาทหนึ่งที่ผลักดันให้ผมต้อง “ออกรบ”
อยู่หลายครั้ง คือ การเป็นพ่อค้าครับ
ผมรับผลิตงานพิมพ์ ในลักษณะของการดำเนินงาน
แบบ Printing Agent อธิบายให้เห็นภาพก็เป็นธุรกิจ
“ผู้รับเหมา”นั่นล่ะ รับงานมา แล้วควบคุมงาน
ให้ได้คุณภาพตามต้องการ ในเวลาที่กำหนด

ลูกค้าของผม มีทั้งผู้ประกอบการรายเล็ก ถึงเล็กที่สุด
ไปจนถึง ขนาดใหญ่มาก ระดับ มหาชน เลยนะ

ขั้นตอนที่ผมบอกว่าเหมือนต้องออกรบ คือขั้นตอน
เสนอราคา และเจรจาต่อรอง ครับ

เมื่อลูกค้าติดต่อเราเพื่อแจ้งรายละเอียดงาน
ที่จะให้เราเสนอราคา หลังจากนั้นไม่นาน
สงครามก็อุบัติขึ้น🙂

บางครั้งแต่งทัพไปชนกับข้าศึกอ่อนวัย ผ่านศึกมา
ไม่มาก หรือเป็นคหบดีผู้มั่งคั่ง รักสงบ
ซื้อความสบาย อันนี้ก็พอสู้ไหว ไม่ยาก

แต่บางครั้ง ต้องไปสู้รบกับแม่ทัพนายกองฝ่ายตรงข้าม
ที่มีชั้นเชิง มีประสบการณ์ ชำนาญศึกสุดๆ …
หลายครั้ง เมื่อสงครามยุติ แม้จะไม่เคย
เสียเลือดเสียเนื้อขนาดขาดทุนย่อยยับ
แต่ก็เสียขวัญ กำลังใจ (และกำไร )
ไปไม่น้อยเลยทีเดียว

นี่ยังไม่นับรวมกับในบางสมรภูมิรบ
ที่ต้องต่อสู้กับบริษัทอื่นๆ ที่เข้าต่อสู้ เพื่อหมายจะ
“ปักธง” พิชิตชัย ในสงครามครั้งนี้อีกนะ
งานนี้ พิชัยยุทธ์ซุนหวู่ ถูกหยิบยกขึ้นใช้ในทันที
“รู้เขารู้เรา รบร้อยครั้งไม่เพลี่ยงพล้ำ”
หลังการประเมินสรรพกำลังแล้ว บางศึกก็เข้าตี
อย่างหนัก บางศึกล่าถอยแต่โดยดี

แล้ว “ไส้ศึก” “เครื่องบรรณาการ”
“ผู้มีอิทธิพลนอกสงคราม” ล่ะ ???
เป็นธรรมดาครับ เจอมาแล้วทั้งนั้น

อ่านถึงบรรทัดนี้หลายคนคงอยากรู้ ยุทธวิธี
ที่ผมใช้ เอาตัวรอด จากสนามการค้า แห่งนี้
เอ่อ … ถ้าผมเล่าซะตรงนี้ ศึกหน้า คงปราชัย
เพราะเปิดโอกาสให้ฝ่ายตรงข้าม “รู้เรา” เป็นแน่แท้

อ่านมายืดยาว เห็นด้วยบ้างมั๊ยล่ะ
ว่า สนามการค้า คือ สนามรบ จริงๆ

2 ความเห็น»

  karaveak wrote @

รู้เขารู้เรา รบล้านครั้ง ชนะล้านครั้ง

ยังคงใช้ได้ไม่เคยเปลี่ยน

พ่อค้าหลายคน และทหารทั้งหลาย มักจะภาคภูมิใจเวลาสามารถปักธงรบเหนือสมรภูมิได้ แต่ผมว่า ถ้าใครสามารถปักธงรบในใจลูกค้า และคู่แข่งได้ แม้จะไม่มีงานฉลองใหญ่โต แต่ความภูมิใจมันก็เกิดลึก ๆ ในตัวเราเองเนอะครับ
🙂

  crazyblahblah wrote @

Reblogged this on Crazy Blah Blah and commented:

7 ‘ปีผ่านไป ยังใช้ได้กับสถานการณ์ชีวิต เหมือนเดิม


ใส่ความเห็น

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / เปลี่ยนแปลง )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / เปลี่ยนแปลง )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / เปลี่ยนแปลง )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / เปลี่ยนแปลง )

Connecting to %s

%d bloggers like this: