Crazy Blah Blah

Let's Talkin Silly, Crazy and Blah Blah Blah … ||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||| ||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||| ///////////////////////////////////////

ซัพพลายเออร์ปากหมา กับลูกค้าโรคจิต

ช่วงสองอาทิตย์ที่ผ่านมา
เป็นสองอาทิตย์ที่ยุ่งที่สุดในรอบปีนี้เลยครับ
งานเยอะก็ปัญหาเยอะ ทั้งกับตัวงาน
และกับคนประสานงานหรือลูกค้านั่นเอง

ในการทำธุรกิจเนี่ย ในความคิดผม
เราวางตัวกำหนดบทบาทกับลูกค้าได้หลักๆ
3 แบบ

แบบแรกได้ยินบ่อยๆ ลูกค้าคือพระเจ้า
ลูกค้าถูกเสมอ ลูกค้าสั่งไรมา ได้หมด
อาจจะคิดแทนลูกค้านิดหน่อย
แต่หลักๆ รอลูกค้าสั่ง การทำงานแบบนี้
อาจต้องทำงานในสภาวะที่กดดันบ่อยๆ
เพราะลูกค้ามักจะสั่งอะไรแบบฉุกละหุก
เร่งด่วน และเราจะต้องทำให้ได้ ไม่มีปากเสียง
ประหนึ่งลูกค้าเป็นเจ้านายเราอีกคนเลยทีเดียว

แบบที่สอง งานคือเงิน
ขยับตัวแต่ละที มีค่าใช้จ่าย
อันนี้อาจพบมากในพวกที่เก๋ามากทั้งชัวโมงบิน
และฝีมือ ในส่วนนี้อาจมีลักษณะที่จุกจิกใน
การเจรจาต่อรองบ่อยๆ ไม่คล่องตัวนัก
แต่รายได้ดีมาก

สุดท้าย ในความคิดผม
เป็นแนวคิดที่ผมพยายามยึดถือมากว่า 4 ปี
ผมไม่ได้บอกว่าวิธีอื่นไม่ดีนะ แค่วิธีคิดต่างกัน
แต่ละอันก็มีจุดเด่นจุดด้อยต่างกันไป

ผมทำงานแบบมอง “ลูกค้าเป็นเพื่อน” ครับ
ระยะหลัง ผมเห็นหลายคนใช้แนวทางนี้เยอะนะ
จุดเด่นคือ ให้คำปรึกษา ช่วยกันคิด ช่วยกันทำ
คุยกันแบบง่ายๆ ทำงานอย่างสบายใจ
ธุรกิจโตไปด้วยกัน …

อาจฟังดูดีครับ ลูกค้าเป็นเพ่ือน
แนวคิดนี้ ไม่ใช่ไม่มีข้อด้อยนะครับ
บางครั้งเราอาจต้องให้คำปรึกษา ยอมอดนอน
ทำนู่นทำนี่เพ่ิมจากที่ตกลงกันไว้
เก็บเงินเพิ่มได้บ้าง ไม่ได้บ้าง
เพื่อ “ช่วยเพื่อน” ให้ผ่านงานนั้นๆไปได้
ผมนี่เจอประจำ ถึงโดยมากจะตอบสนองให้
แต่ไม่ใช่ทุกครั้งที่ยอมหรอกนะ

หลายครั้งที่ลูกค้าผลักภาระมาโดยไม่มีเหตุผล
ไม่มีปรึกษา อยากได้ท่าเดียว
“เพื่อนในคราบซัพพลายเออร์” อย่างผม
ก็มีปากมีเสียงกันเลยล่ะ ต้องว่าก็ว่า ต้องวีนก็วีน
พูดตรงๆ ว่าตรงๆ ถึงจะสุภาพกว่าคุยกับเพื่อนๆ
ธรรมดา แต่บางครั้งก็จัดได้ว่า “ปากหมา”
ประมาณนึงเลย

มีลูกค้าหลายรายเหมือนกันนะ
ที่ตอนดิวงานกัน ก็โวยวายไปมา แรงมาก็แรงไป
หาทางออกร่วมกันอย่างมีอารมณ์กันทั้งคู่
และในหลายครั้งก็จำใจจบลงอย่างเสียไม่ได้

แต่รู้อะไรมั้ยครับ
ลูกค้าพวกนี้ ลองได้วิวาทะกันทีนึงนะ
ครั้งต่อๆมา เรากลายเป็นเพื่อนสนิทกันเลยล่ะ
บางวันโทรมาแต่เช้าตรู่ 10 โมง !! (นี่ล่ะเช้าผม ฮาา)
“อีก้อง พรุ่งนี้บ่ายเข้ามารับงานด้วย” !!!
บางทีให้ไม่ได้อย่างต้องการ ก็แสดงออก
ผ่านน้ำเสียง “จิกกัด” เต็มที่ว่า …
“ไอ้อ้วนนี่ไม่ได้เรื่องเลย” <– กรูอ้วนตรงไหนวะเนี่ย

ไอ้เพื่อนสนิทพวกนี้ รู้ทั้งรู้ว่าเราไม่ยอมตาม
อย่างง่ายดาย ก็มักจะกลับมาให้เราด่า ว่า วีนใส่
อีกหลายๆครั้ง

คุณว่า ลูกค้าผม โรคจิตมั้ยครับ🙂

3 ความเห็น»

  KaAi wrote @

เห็น user เป็นเพื่อนด้วย
แต่ด่าไม่ได้อะ -*-
เด๋วตกงาน :S

  karaveak wrote @

อ่าาา เห็นลูกค้าเป็นเพื่อนนี่ยังโอเคครับ

ธุรกิจบางประเภทเค้าสอนให้แปลงเพื่อนเป็นทุน -แปลงเพื่อนเป็นลูกค้า

เฮ้ออออ

  monkiji321 wrote @

…อ่า…เคยเจอคล้ายๆอย่างงี้เหมือนกันครับ เหอๆๆ

ปล.ตามมาดูจาก Exteen ครับ…เรื่องน่าอ่านหลายเรื่องดีครับ(ชอบเรื่องที่พาไปร้านหาของกิน เหอๆๆ…เข้าทางผมครับอันนี้)

ปล.2 เห็นถามเรื่อง แพค ในblog ผมครับ…ผมไม่ได้ขึ้นโมหล่อพลาสติกแต่อย่างใดครับ(มันไม่คุ้มอ่ะครับ -_-“) แค่ดันแปลง + ดัด + ตัด + แกะ + แปะ + ฉีก (ทำทุกอย่าง ที่มันทำมือได้อ่ะครับ) งงไหมเนี้ย 5555… สรุปคือ เอาของเก่ามาโม ไม่ก็ซื้อพลาสติกแผ่นมาขึ้นรูปเองนั้นแหละครับ….


ใส่ความเห็น

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / เปลี่ยนแปลง )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / เปลี่ยนแปลง )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / เปลี่ยนแปลง )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / เปลี่ยนแปลง )

Connecting to %s

%d bloggers like this: