Crazy Blah Blah

Let's Talkin Silly, Crazy and Blah Blah Blah … ||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||| ||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||| ///////////////////////////////////////

Dear India, สวัสดี ขอบคุณ จนกว่าจะพบกันใหม่

สวัสดีครับ อินเดีย,

เมื่อไม่กี่วันที่ผ่านมา เราเพิ่งจะได้พบกันล่ะ
ผมเพิ่งกลับจากทริปแสวงบุญ “ตามรอยพระบาทพระศาสดา”
เป็นทริป สักการะ นมัสการ 4 สังเวชนียสถาน ++
เป็นการเดินทางจากกรุงเทพ บินตรงไปที่พุทธคยา (ตรัสรู้)
พาราณสี (ปฐมเทศนา) สาวัตถี (ปรินิพพาน) ไปเนปาล
เมืองลุมพินี (ประสูติ) แถม ++ ด้วยการไปชม พุทธสถาน
ถ้ำหินแกะสลัก Ajanta Cave และ Ellora Cave ที่ถูกจัด
ให้เป็นโบราณสถาน มรดกโลก ในการไปแต่ละที่ ได้มี
โอกาสสวดมนตร์ ถวายปัจจัย รวมถึงการเจริญจิตตภาวนา
ตามสมควร อิ่มบุญตามความประสงค์ของการเดินทาง
ในครั้งนี้

แต่นี่ไม่ใช่ประเด็นของการเขียนจดหมายมาหา อินเดีย
ของผม หากแต่เป็นการเขียนมาเพื่ออยากจะ ขอบคุณ

ก่อนที่จะมาอินเดีย ผมได้รับคำเตือนปนขู่ ในนามของ
ความหวังดีอยู่หลายครั้ง แทบทั้งหมด บอกเล่า
ในประเด็นเดียวกันคืออาหาร อากาศ การเดินทาง
รวมถึงการขับถ่ายข้างทางนำไปสู่การคิด ปรุงแต่งจิต
แบบ อี๊อี๊ แหวะๆ ต่างๆนาๆ

พอไปถึงอินเดีย… ทุกคำเตือนที่ได้ยินมา
เป็นจริงทู้กกกประการครับ ^_____^

การมาอินเดีย สิ่งที่ต้องเตรียมมา มีเพียง 2 อย่างเท่านั้น

ใจ กับ ปัจจัย
อย่างแรกจะช่วยให้เราผ่านทุกสภาวะการเดินทาง
ที่ทั้ง ประหวั่น ประหลาด และประทับใจ
ที่จะประสพพบได้ตลอดการเดินทาง

ส่วนอย่างหลัง จะช่วยให้การใช้ชีวิต
สะดวกขึ้นครับ

ขอบคุณอินเดียที่สอนให้ผมเห็น
ว่าความเรียบง่ายของชีวิตเป็นยังไง
ที่อินเดีย 99% เป็นมังสวิรัติ อีก 1% ที่เหลือ ก็กินไก่ปลา
แค่ปีละไม่กี่มื้อ มาที่นี่ เลยมีแต่ผักกับผัก ซะส่วนใหญ่
คนที่นี่ก็ไม่เลือกอะไรมาก กินเมื่อหิว ไม่ได้กินเมื่ออยาก
ค่าครองชีพแสนต่ำ ว่ากันว่า 10 รูปีต่อวัน
(ประมาณ 5-7บาท) ก็พอละกับการใช้ชีวิต
เสื้อผ้าคนละ 2-3 ชุด อยู่ได้สบายมาก

ขอบคุณที่ทำให้เข้าใจกับคำว่าอดทน
ผ่านการเดินทางข้ามเมือง แบบที่ นั่งบนรถบัส
แต่ให้ประสบการณ์เหมือนนั่งบนรถม้า
ครั้งละหลายๆชั่วโมง

ขอบคุณที่แสดงให้เห็นถึงคำว่าศรัทธา
ผ่านถ้ำ Ajanta และ Ellora ที่กว่าจะสร้างเสร็จ
ต้องใช้เวลาแกะสลักหินนานนับร้อยปี

ท่ามกลางสิ่งแวดล้อมที่ อี๋ๆ แหวะๆ แหยะๆ
มันเป็นแค่การมอง ผ่านมุมมองของเราเท่านั้น
ขณะที่พวกเค้ากลับมองเป็นธรรมดาของชีวิต

แม้กระทั่งอากาศร้อน …
แดดมันร้อน มันก็เป็นธรรมชาติ
มันไม่ได้ร้อนวันนี้วันเดียว
จิตเราเองที่ไปรับเอาความร้อนมาเป็นอารมณ์
// พระมหา ดร.ปรีชา/ พระวิทยากรในการเดินทาง

สิ่งที่เรามองว่าแปลกแตกต่าง แต่เท่าที่ผมเห็น
ในเวลาอันสั้น มันช่างเป็นชีวิตที่ธรรมดา
แบบอินเดี๊ยยย อินเดีย

เราซะอีก ที่แปลก ประหลาด สำหรับพวกเค้า

เมื่อเราเปิดใจเรากว้างพอ การไปอินเดียครั้งนี้
จึงได้เห็นในสิ่งที่อินเดียเป็น
ทั้งความแตกต่าง ความสบาย และการใช้ชีวิต
ที่น่าเรียนรู้ที่สุด

ผมไม่รู้ว่าจะได้กลับไปที่อินเดียอีกมั้ย
แต่อะไรก็เกิดขึ้นได้เสมอ สิ่งที่แน่นอนที่สุด
คือความไม่แน่นอน ไม่แน่นะ ถ้าจังหวะและโอกาส
เราตรงกัน เราอาจจะได้เจอกันอีก

จนกว่าจะพบกันใหม่
ขอบคุณอีกครั้งครับ อินเดีย

No comments yet»

ใส่ความเห็น

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / เปลี่ยนแปลง )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / เปลี่ยนแปลง )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / เปลี่ยนแปลง )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / เปลี่ยนแปลง )

Connecting to %s

%d bloggers like this: