Crazy Blah Blah

Let's Talkin Silly, Crazy and Blah Blah Blah … ||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||| ||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||| ///////////////////////////////////////

ฟรีแลนซ์ หนัง . ชีวิต

ฟรีแลนซ์ (1)

ขอบคุณภาพประกอบจาก
http://freelance.splendith.com

ผมไปดูหนังมาครับ
ฟรีแล๊นซ์ : ห้ามป่วย ห้ามพัก ห้ามรักหมอ
หนังที่พูดเกี่ยวกับอาชีพฟรีแล๊นซ์/กราฟิกดีไซเนอร์
ที่แทรกมุกตลกเล็กๆ จิกกัดเป็นระยะ และความน่ารักของ
ดาราสาวทั้งหมอ และเออี ดูแล้วอมยิ้มดีครับ
ตามแบบฉบับของ GTH ที่เราคุ้นเคย

แต่ที่มาของการเขียนในครั้งนี้
มันคือประเด็นในหนัง ที่พระเอกทำงานอย่างหนัก
ใช้ร่างกายอย่างไม่ยอมพัก ชีวิตอยู่ได้ด้วย 7-11
จนจุดนึง ร่างกายล้ามาก จนล้ม ป่วย
และต้องเข้าโรงพยาบาลในที่สุด

ผมเคยมีโมเมนต์แบบนั้น
ทำงาน ใช้ร่างกายอย่างไม่ยอมพัก ชีวิตอยู่ได้ด้วย 7-11
หนักสุดจำได้ว่า วันๆอยู่ได้ด้วย ชามะนาวขวดกับฟุตลอง
จนจุดนึง ร่างกายล้ามาก แม้จะไม่ได้ล้มขนาดต้องเข้า
โรงพยาบาล แต่ร่างกายก็ออกอาการแย่อย่างเห็นได้ชัด
ขนาดที่ว่า ทำงานอยู่ดีดี หัวหนัก ตัวชา พร้อมจะล้มตลอดเวลา ต้องลงไปนอนราบ เพราะรู้สึกว่าเลือดไม่เลี้ยงสมอง อะไรแบบนั้น

พอรู้สึกตัว ก็พักงาน พักฟื้น
พอเริ่มจะดีก็ทำงาน หาอะไรทำ หามรุ่งหามค่ำใหม่
วนเป็นลูป แบบนี้ หลายต่อหลายรอบ

นี่ก่อนหน้านี้ไม่นานก็เพิ่งมีอาการป่วยไป
ก็เริ่มเข้าสู่กระบวนการฟื้นฟูตัวเองรอบใหม่
นอนเร็วขึ้นกว่าเดิม (แต่ก็ยังดึกอยู่)
ดื่มน้ำให้มาก นั่งสมาธิให้ได้ต่อเนื่อง
แต่ก็จะมีบางวัน ที่บอกตัวเอง ว่าเอาเหอะ
ร่างกายมันโอเคแล้วล่ะ ดึกอีกนิดน่าจะได้

ความเจ็บป่วยรอบนี้ มีอาการ
ออกทางภายนอกร่างกาย ทั้งปวดเมื่อย
มีตุ่มใส และอีกหลายต่อหลายอย่าง
ทั้งที่รู้ครับ ว่าตรงไหนที่แสดงอาการ
แค่ทายาหรือทานยา มันไม่หายขาดไปไหน
ตรงนั้น ไม่ใช่ สาเหตุของปัญหา
ถ้าจะแก้ ต้องแก้ที่เหตุ แต่ก็มักจะยกข้ออ้าง
มาสร้างเป็นเหตุผลสนับสนุน เสมอ

การได้ดูหนัง ในโมเมนท์ที่เราเคยมีประสบการณ์
และยังได้เห็น ว่าเรากำลังจะเดินผ่าน
ช่วงเวลาระทึกขวัญแบบนั้นอีกครั้ง
มันช่างเป็นการตบกะโหลกตัวเองให้ตื่น ได้ดีจริงๆ

หนังเรื่องนี้นับเป็น Trigger สำคัญ
ในการเริ่มต้น กลับมาดูแลตัวเอง อีกครั้ง
และด้วยความที่เป็นโค้ช ที่รู้ว่าจะต้องสร้าง
Momentum Effect เป็นระยะ เพื่อให้ชีวิต
เข้าที่เข้าทางอย่างต่อเนื่อง มาลองดูกันซิว่า
เราจะสร้างนิสัยที่ดีให้ชีวิต ได้ยาวนานแค่ไหน

สิ่งที่เราจะโฟกัส ไม่ใช่เรื่องจะทำอะไรที่ยิ่งใหญ่
แต่เป็นเรื่องการปรับเรื่องเล็กๆในชีวิตประจำวัน
และทำมันให้ต่อเนื่อง

หลายคนเรียกหนังเรื่องนี้ว่าเป็นหนังฟีลกู้ด
แต่สำหรับผม นี่มัน “หนังชีวิต” ชัดชัด

จนกว่าจะพบกันใหม่ …

1 ความเห็น»

  No wrote @

เคยเป็นตอนเรียน กินเป้ปซี่แทนข้าวกลางวันอยู่2อาทิตย์ งานจบเข้าโรงพยาบาลเลย กระเพราะเป็นแผล โชคดีที่ทำงานประจำ ชีวิตถูกบังคับด้วยกรอบ กินอยู่เป็นเวลาไปโดยไม่รู้ตัว


ใส่ความเห็น

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / เปลี่ยนแปลง )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / เปลี่ยนแปลง )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / เปลี่ยนแปลง )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / เปลี่ยนแปลง )

Connecting to %s

%d bloggers like this: